شب پاییزی

شب پاییزی

تک‌‌ به تک
بی‌شمار بی‌شمار
برگ‌های خشک شامگاهی
بی‌راه و بی‌زمان به خاک می‌افتند
گویا دلی است که می‌ریزد.
□
چه بی‌قراری مشوشی است
وقتی سایه‌ی بی بر شاخه‌ها
در فضای معلق اتاق
آهسته گیج می‌رود
و‌ بی‌وقت شب
سایه می‌شود
در جابه‌جای اتاقم.

بیش‌تر ببینید: