rouZGar.com
مقوله‌ها نام‌ها فهرست برگزیده‌ها

برگزیده‌ها

< بازگشت

فاشیسم و بنگاه‌های کلان اقتصادی کتاب

دانیل گِرَن - ترجمه‌ی رضا اسپیلی

نه خدا نه ارباب؛ تاریخچه‌ی آنارشیسم کتاب

فیلمنامه‌ی فیلم مستندی از تانکرد رامونه* Tancrède Ramonet

برگردان فیلمنامه از: رضا اسپیلی

رویای آمریکایی در آینه‌ی بسکتبال مقاله

گتوها، دانشگاه‌ها، اِن‌بی‌اِی، سه زمین برای یک ورزش

ژولین بریگو Julien Brygo - برگردان: رضا اسپیلی

نامه‌های پارسی پادکست

برنامه‌یی به تهیه‌کنندگی رضا اسپیلی در رادیو آگورا، نانتر‎‎‏؛ خوانش شعر ایرانی، اجرا به دو زبان فارسی و فرانسوی

رضا اسپیلی

قدرت بسیار خطرناک Perilous Power کتاب

خاورمیانه و سیاست خارجی امریکا The Middle East and US Foreign Policy

نوآم چامسکی و جلبیر اشقر Noam Chomsky & Gilbert Achcar - برگردان: رضا اسپیلی Translated by Reza Espili

جنبش جلیقه‌زردها در فرانسه ویدیو

ویدئویی نیم‌ساعته‌ در مورد شرایط شکل‌گیری و مطالبات جلیقه‌زردها

رضا اسپیلی

این دنیای درهم برهم و دیوانه مقاله

ادواردو گالئانو - برگردان: رضا اسپیلی

اشباح استروسنر در پاراگوئه مقاله

تیسیو اسکوبار* - برگردان: رضا اسپیلی

تمامِ جهان را کور و مرا کور… شعر

میثم روایی‌دیلمی

بوئنوس آیرس، شهر ـ ذهن مقاله

ماتیاس دوبرن* - برگردان: رضا اسپیلی

هرچی نباشه، حسن‌آقا نیلی کتاب‌خونه و یادش می‌آد که توی یکی از بحث‌های روشنفکری! که سه نفری، خودش و زنش و پسری که دوست زنش بود می‌کردن، زنش یا دوستش گفته بود که این جان کلام فلسفه‌ی ماکیاولیه که «هدف وسیله رو توجیه می‌کنه»... بعدش حسن‌آقا نیلی که می‌دید این دوره و زمونه به همین سمت پیش می‌ره، گفته بود: «با توجه به فلسفه‌ی من، ماکیاولی درست گفته ــ و منظورش از درست در اینجا واقعی بود ــ اما حرف درستی نزده ــ و منظورش این‌جا، انسانی بود.» زنش... به اون توپیده بود که «یعنی تو با ماکیاولی موافقی!؟ یعنی اون درست گفته!؟ عجیبه من تابه‌حال نمی‌دونستم تو این‌جوری فکر می‌کنی.» و این تیر خلاص بود چون زنش مدت‌ها بود که دنبال بهانه‌یی برای خلاصی از شر! حسن‌آقا نیلی بود.
ماکیاولیسم

بایگانی

دو شعر از پل الوار

برگردان: احمد شاملو

غم، سلام

بدرود، غم!

سلام، غم!

در خطوط سقف نقش بسته‌ای

در چشمانى که دوست مى‌دارم نقش بسته‌ای

تو شوربختیِ مطلق نیستی

چراکه لبان تیره‌روزترین کسان نیز

تو را به لبخندى بازمى‌نماید

سلام، غم،

عشق پیکرهى دوست‌داشتنی!

ى نیروى عشق

که مهرانگیزی

هم‌چون غولى بى‌پیکر

با سرى نومید از آن به در مى‌جهد،

غم، غمِ زیباروی!

 

 

هدف شعر مى‌باید حقیقت کارآیند باشد

به دوستان پرتوقع‌ام

به شما اگر بگویم من که آفتاب در جنگل

به تنى مى‌ماند در بستری، که تفویض مى‌شود

باورم مى‌کنید

هوس‌هى‌ام را همه، مى‌ستایید.

 

به شما اگر بگویم من که بلورِ روزى بارانی

در تنبلیِ عشق است همیشه که آواز مى‌دهد

باورم مى‌کنید

زمان عشق ورزیدن را طولانى‌تر مى‌کنید.

 

اگر به شما بگویم من که بر شاخسارانِ بسترم

مرغى آشیان مى‌کند که زبان‌اش هرگز به «آری» گفتن نمى‌گردد

باورم مى‌کنید

همبازِ پریشان‌ام مى‌شوید.

 

به شما اگر بگویم من که در خلیج یکى چشمه

کلیدِ شطى مفتاحِ خُرمى‌ست که مى‌چرخد

باورم مى‌کنید

بیش‌ترک درمى‌یابید.

 

اما اگر سراسرِ کوچه‌ام را سرراست

و سراسر سرزمین‌ام را هم‌چون کوچه‌یى بى‌انتها بسرایم

دیگر باورم نمى‌دارید. سر به بیابان مى‌گذارید

 

چراکه شما به بى‌هدفى گام مى‌زنید، ناآگاه از آن‌که آدمیان

نیازمندان پیوند و امید و نبردند

تا جهان را تفسیر کنند، تا جهان را دیگر کنند.

 

تنها به یک گام  ِ دل‌ام شما را به دنبال خواهم کشید

مرا قدرتى نیست

من زیسته‌ام و کنون نیز مى‌زیم

اما از سخن پرداختن به قصدِ فریب شما در شگفت‌ام

حال آن‌که مرا سرِ آن بود که آزادتان کنم

سرِ آن‌ام بود که با جگن و خَثِّ۱ سپیده‌دمان نیز هم از آن‌گونه یگانه‌تان کنم

که با برادران‌مان که سازندگان نورند.

۱۳۸۹/۰۷/۱۱ :تاریخ انتشار
نسخه‌ی پی‌دی‌اف
© 2019 rouZGar.com | .نقل مطالب، با "ذکر ماخذ" مجاز است

© 2019 rouZGar.com | کلیه حقوق محفوظ است. | شرایط استفاده ©
Powered by: wordpress.org | Designed & Developed by: awaweb