rouZGar.com
مقوله‌ها نام‌ها فهرست برگزیده‌ها

برگزیده‌ها

< بازگشت

فاشیسم و بنگاه‌های کلان اقتصادی کتاب

دانیل گِرَن - ترجمه‌ی رضا اسپیلی

نه خدا نه ارباب؛ تاریخچه‌ی آنارشیسم کتاب

فیلمنامه‌ی فیلم مستندی از تانکرد رامونه* Tancrède Ramonet

برگردان فیلمنامه از: رضا اسپیلی

رویای آمریکایی در آینه‌ی بسکتبال مقاله

گتوها، دانشگاه‌ها، اِن‌بی‌اِی، سه زمین برای یک ورزش

ژولین بریگو Julien Brygo - برگردان: رضا اسپیلی

نامه‌های پارسی پادکست

برنامه‌یی به تهیه‌کنندگی رضا اسپیلی در رادیو آگورا، نانتر‎‎‏؛ خوانش شعر ایرانی، اجرا به دو زبان فارسی و فرانسوی

رضا اسپیلی

قدرت بسیار خطرناک Perilous Power کتاب

خاورمیانه و سیاست خارجی امریکا The Middle East and US Foreign Policy

نوآم چامسکی و جلبیر اشقر Noam Chomsky & Gilbert Achcar - برگردان: رضا اسپیلی Translated by Reza Espili

جنبش جلیقه‌زردها در فرانسه ویدیو

ویدئویی نیم‌ساعته‌ در مورد شرایط شکل‌گیری و مطالبات جلیقه‌زردها

رضا اسپیلی

این دنیای درهم برهم و دیوانه مقاله

ادواردو گالئانو - برگردان: رضا اسپیلی

اشباح استروسنر در پاراگوئه مقاله

تیسیو اسکوبار* - برگردان: رضا اسپیلی

تمامِ جهان را کور و مرا کور… شعر

میثم روایی‌دیلمی

بوئنوس آیرس، شهر ـ ذهن مقاله

ماتیاس دوبرن* - برگردان: رضا اسپیلی

بوئنوس آیرس سرریز می‌کند. وقتی می‌گرید. در بازگشت زیر باران، همان‌طور گام برمی‌داشتم که در راه آمدن. در راه کسی ماهی می‌گرفت. نه از رود ریو د لاپلاتا، وسط خیابان. قلابش چندین هزار کیلومتر طول داشت. چنگک قلاب به کف دستم گیر کرد. هنوز جای زخمش تازه است. توی یک بار جشن تولد می‌گرفتیم و تا دمدمای صبح آنجا گرفتار ماندیم. پشت چراغ خیابان کوردوبا، سرم را بالا آوردم تا آب نوازشم کند. چه باشکوه!
بوئنوس آیرس، شهر ـ ذهن

بایگانی

قطعنامه

ویکتور خارا
برگردان: رضا اسپیلی

برای عشقم به آواز نیست که ترانه می‌خوانم

یا برای به رخ کشیدنِ صدایم

نه! من آواز می‌خوانم که با گیتار صادقم

حرف‌هایم را بزنم

گیتاری که قلبش از جنس زمین است

و هم‌چون کبوتران بر فراز آسمان بال می‌گشاید

ترانه‌ی من به دلپذیریِ آب مقدس

دلاوران و شهیدان را تعمید می‌دهد

پس ترانه‌ی من به گفته‌ی ویولتا پارا هدف یافته است

آری گیتار من کارگری است شادمان

که چون بهار عطر می‌پراکند

گیتار من برای جانیان نیست

آزمندان پول و قدرت

بلکه برای مردمی است که کار می‌کنند

تا آینده گل دهد

چراکه زمانی یک ترانه معنی می‌دهد

که قلبش به توانمندی به تپش افتد

و مردمی آن را به ترنم آورند

که تا واپسین دم نیز آن را می‌سرایند

ترانه‌ی خودشان را.

برای مدیحه‌سرایی نیست که آواز می‌خوانم

یا برای به گریه واداشتن بیگانگان

من برای دوردست‌ترین نقطه‌ی سرزمینم می‌خوانم

که گرچه محروم است اما ژرفایش را پایانی نیست

در زمینی که رویَش آغاز می‌کنیم

در زمینی که رویش به پایان می‌رسیم

ترانه‌های شجاعانه زایش را به آوازی

هماره نوپدید حوالت می‌دهند.

۱۳۸۹/۰۹/۰۴ :تاریخ انتشار
نسخه‌ی پی‌دی‌اف
© 2019 rouZGar.com | .نقل مطالب، با "ذکر ماخذ" مجاز است

© 2019 rouZGar.com | کلیه حقوق محفوظ است. | شرایط استفاده ©
Powered by: wordpress.org | Designed & Developed by: awaweb