به باد

به باد
گفتنِ یک حرف
حرفی نگفته را
                   بر صفحه می‌گذارد
بر صفحه باد
(گفتنِ یک حرف)
هر حرف را از صفحه می‌روبد
و صفحه
صفحه‌یِ خالی 
میراثِ گفتنِ حرفی به باد
میراثِ تاریکِ جنون است.

بر صفحه تا بپیچد باد
بر رویِ میزِ من سپیدیِ دفتر
گشوده می‌ماند.
گشوده می‌ماند
                    در
اتاق 
تاریک و گود می‌شود
و باد
حرفی نگفته را
در حفره زوزه می‌کشد.