rouZGar.com
مقوله‌ها نام‌ها فهرست برگزیده‌ها

برگزیده‌ها

بوئنوس آیرس سرریز می‌کند. وقتی می‌گرید. در بازگشت زیر باران، همان‌طور گام برمی‌داشتم که در راه آمدن. در راه کسی ماهی می‌گرفت. نه از رود ریو د لاپلاتا، وسط خیابان. قلابش چندین هزار کیلومتر طول داشت. چنگک قلاب به کف دستم گیر کرد. هنوز جای زخمش تازه است. توی یک بار جشن تولد می‌گرفتیم و تا دمدمای صبح آنجا گرفتار ماندیم. پشت چراغ خیابان کوردوبا، سرم را بالا آوردم تا آب نوازشم کند. چه باشکوه!
بوئنوس آیرس، شهر ـ ذهن

بایگانی

اما من انسان‌ام…

ایلیا ارنبورگ
برگردان: احمد شاملو

گذرگاهى صعب است زندگى؛ تنگابى در تلاطم و در جوش.

ایمان، یکى چشم‌بند است؛ دیوارى در برابر بینش.

به خیره مگو که ایمان کوه را به جنبش درمى‌آورد.

من کوه بى‌جان نیستم انسان‌ام من!

سنگ مقدس در این جهان بسیار است

صیقل خورده به بوسه‌ى لبان خشکیده از عطش.

ایمان به جسم بى‌جان روح مى‌بخشد، لیکن

من جسم بى‌جان نیستم انسانى زنده‌ام من.

من نابینایی ِ آدمیان را دیده‌ام

و توفیدن گردباد را بر عرصه‌ى پیکار،

من آسمان را دیده‌ام

و آدمیان را سرگردان به مهى دودگونه فروپوشیده،

مرا به ایمان ایمان نیست.

اگر اندوهگین‌ات مى‌کند بگو اندوهگین‌ام.

حقیقت را بگو، نه لابه کن نه ستایش.

تنها به تو ایمان دارم اى وفادارى به قرن و به انسان!

توان تحمل‌ات ار هست شکوِه مکن.

به پرسش اگر پاسخ مى‌گویى پاسخى درخور بگوى.

در برابر رگبار گلوله اگر مى‌ایستى مردانه بایست

که پیام ایمان و وفا به جز این نیست!

۱۳۸۹/۰۷/۰۹ :تاریخ انتشار
نسخه‌ی پی‌دی‌اف
© 2019 rouZGar.com | .نقل مطالب، با "ذکر ماخذ" مجاز است

© 2019 rouZGar.com | کلیه حقوق محفوظ است. | شرایط استفاده ©
Powered by: wordpress.org | Designed & Developed by: awaweb